potomstwa poprzedniej, byłaby wraz z nim skazana na śmierć głodową. Zabicie królowej Formica staje się więc opłacalne dopiero wówczas, kiedy jej potomstwo rozwinie się w dojrzałe robotnice, zdolne wziąć na siebie ciężar utrzymania kolonii. Jak stwierdziła Johnson, od zaplemnienia królowej Formica do zakończenia rozwoju jej pierwszego potomstwa upływają blisko dwa miesiące. Kiedy tylko w gnieździe pojawiło się osiem pierwszych robotnic, Johnson wpuściła tam królową Polyergus, pobraną z uprzednio przejętej już przez nią kolonii Formica. Co dziwne, królowa Polyergus i teraz pozostała bierna. Minęło aż pięć miesięcy, zanim zaatakowała ona królową Formica; w gnieździe znajdowało się wówczas 19 młodych robotnic. Mimo wcześniejszej pasywności, królowa Polyergus zachowała mordercze instynkty i uzdolnienia. Zabiła królową Formica, a garstka osieroconych robotnic uznała ją za swoją nową władczynię. Z przebiegu tego eksperymentu wywnioskowaliśmy, że chemizm królowej Formica zmienia się radykalnie w okresie od jej zaplemnienia do osiągnięcia dojrzałości założonej przez nią kolonii. Wydaje się jednak, że zmiana ta jest